ΣΤΑΣΗ:…ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

                                                                         Γράφει, η κοινωνιολόγος

                                                                            Διονυσία Τριπολίτου

                                                                              dionisia@otenet.gr

Σήμερα είναι το τρίτο άρθρο που ασχολείται επισταμένα με το μεγάλο θέμα της αύξησης των ναρκωτικών. Θα σας μεταφέρω τα σχόλια ενός νέου και πολλά υποσχόμενου επιστήμονα με είδη πλούσιο βιογραφικό και μεράκι για την εργασία του,  σε σχέση με την οπτική του τελευταίου άρθρου της στήλης «επικοινωνία». Είναι σημαντικό να νοιώθεις την συμμετοχή του αναγνωστικού κοινού και την κατάθεση απόψεων. Επιδιώκω εξάλλου είτε μέσα από τα γραπτά μου είτε μέσα από τα σεμινάριά μου να δίνω βήμα στους νέους που το γνωστικό τους αντικείμενο έχει  άμεση ή έμμεση σχέση με όσα θέλω να σας εναποθέσω ως προβληματισμό, σκέψεις, διερευνήσεις και επιστημονικές γνώσεις σε ότι αφορά την επικοινωνία με τον εαυτό μας, με τους άλλους, με την κοινωνία, με την εργασία μας, δηλαδή με την ίδια μας την ζωή. Γράφει λοιπόν ο κοινωνιολόγος κος Αντώνης Νέσκες, (Master of science –MSc- στην Kοινωνιολογία με ειδίκευση «κοινωνική οργάνωση και κοινωνική μεταβολή»):«… η λεγόμενη συμμετοχική παρατήρηση και δράση στο πεδίο της έρευνας με διάφορες τεχνικές (π.χ. του εμψυχωτή) είναι μία μέθοδος η οποία έχει δυσκολίες αλλά και δημιουργικά αποτελέσματα…ιδιαίτερα δε όταν μιλάμε για προσέγγιση και αφουγκρασμό στο πεδίο εκ των έσω και κάτω.Τότε μελετάμε τις υποκειμενικές κοινωνικές προσλήψεις του ζητήματος των ναρκωτικών, δηλαδή τις αντιλήψεις και τις βιωματικές εμπειρίες που έχουν οι άνθρωποι γι΄αυτή την άσχημη πλευρά της κοινωνικής πραγματικότητας. Η επιτόπια δράση, η οργάνωση κοινωνικών δικτύων (social networking) και η μη δημιουργία αποξενωμένων συνθηκών ως προς τα άτομα και το περιβάλλον  μπορούν να αναδείξουν σημαίνουσες εκφάνσεις του φαινόμενου των ναρκωτικών ιδιαίτερα δε σε επίπεδο οργάνωσης τοπικών κοινωνιών…».

΄Οταν μιλάμε για την διέγερση και ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων πέρα από την κάθοδό μας στην κοινωνία είναι σημαντικό να αναδείξουμε πόσο αναγκαίο είναι να εισαχθούν μέσα στην βασική εκπαίδευση τα μαθήματα της ανάπτυξης των κοινωνικών δεξιοτήτων στα παιδιά από την πρώτη δημοτικού έως και το λύκειο, ως προς την σεξουαλικότητά τους (πολλά χρόνια προσπαθεί με συγκεκριμένες προτάσεις σε αυτή την κατεύθυνση ο Δρ Θ. Ασκητής), ως προς την επικοινωνία με τον εαυτό τους και τους άλλους, ως προς τις κοινωνικές συμπεριφορές και ως προς την αντιμετώπιση προβλημάτων όταν πλέον τελειώνοντας το σχολείο ξαφνικά  θα λέγονται ενήλικες. Πόσο προετοιμάζονται αυτά τα παιδιά για την ζωή τους μετά το λύκειο; Ποιά διορατική πλευρά της ζωής διδάσκεται; Συνάντησα μία γνωστή μου τις προάλλες με  κοίταξε βαθειά στα μάτια, με αγκάλιασε και μου είπε: «δεν το περίμενα ποτέ από αυτό το παιδί, από το αγγελούδι μου ότι θα έμπλεκε …»Τι να πεις;. Τίποτα. Πόσες τέτοιες ιστορίες! ΄Ενα παιδί μεγαλωμένο με όλα όσα πίστεψαν οι γονείς του ότι ήταν για το καλό του. ΄Ενα παιδί χαρούμενο, εργατικό, καλοσυνάτο.Τί να πεις!. Ποιος το περίμενε ότι αυτό το παιδί….θα παρασυρόταν…από ποιους;(σιωπή). Γιατί;(άγνωστο). Κάτω από ποιες συνθήκες υπήρξε ευάλωτο;

Η επιδίωξη μας είναι καταρχήν η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας γιατί αυτό που είναι χρήσιμο να θυμόμαστε είναι ότι «όλοι οι άνθρωποι εν δυνάμει είμαστε ικανοί για τα πάντα κάτω από ορισμένες συνθήκες»!!!