ΣΤΑΣΗ:… ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

                                                                         Γράφει, η κοινωνιολόγος

                                                                           Διονυσία Τριπολίτου

                                                                             dionisia@otenet.gr

«Κοιτάξτε, δεν ξέρω τι πιστεύετε εσείς, αλλά εγώ δεν νομίζω ότι το αυτοκίνητό μου είναι το ουσιαστικό.Δεν ξέρω τι πιστεύετε εσείς, αλλά εγώ δεν νομίζω πως η μόρφωσή μου είναι το ουσιαστικό.Δεν νομίζω ότι το ουσιαστικό σε μένα είναι το σπίτι μου ή το αυτοκίνητό μου ή τα ρούχα.Τί είναι το ουσιαστικό σε μένα;Να σας πω: πιστεύω πως το ουσιαστικό είναι να ζω και να αγκαλιάζω τη ζωή τώρα, οπουδήποτε και να βρίσκομαι.Την αρπάζω στην αγκαλιά  μου με πάθος!Είναι περιττό να κλαις για το χτες- το χτες έχει τελειώσει!»…Αυτά και πολλά άλλα λέει ο Λέο Μπουσκάλια στο βιβλίο του Να ζεις ν΄αγαπάς και να μαθαίνεις  

Σήμερα θα ασχοληθώ με την αντίληψη του ουσιαστικού αλλά και του σπουδαίου.Αλληλένδετα και άρικτα είναι όσα μας συμβαίνουν και όσα διαπιστώνουμε σε σχέση με αυτές τις δύο έννοιες.

Παραδείγματος χάρη είναι ουσιαστικό να θέλουμε να διερευνούμε είτε ως επιστήμονες, είτε ως συνειδητοί πολίτες αλλά και συνειδητοί γονείς το πρόβλημα για τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και τον παραβατισμό.Ωστόσο είναι σπουδαίο ταυτόχρονα να αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό δεν ανήκει ως διερεύνηση, ως προβληματισμό, ως επιστημονική δραστηριότητα μόνο σε μία κλειστή ομάδα ανθρώπων.

Επιτέλους, ας διευρύνουμε το πνεύμα μας, ας αντιληφθούμε ότι δεν ζούμε πλέον σε μία «κοινωνία της πολυτέλειας» όπου κάποιοι άνθρωποι φιλοσοφούσαν μέσα από συμπόσια και ατέρμονες συζητήσεις.Είναι σημαντικό να θυμηθούμε ότι ακόμα και οι νέες ανακαλύψεις δεν έγιναν σχεδόν ποτέ μέσα σε εργαστήρια.Οι μεγάλες προσωπικότητες που ανακάλυψαν μαθηματικές θεωρίες και εξήγησαν φυσικά φαινόμενα φώναξαν «εύρηκα»! μέσα από την παρατήρηση των κοινωνικών και φυσικών φαινομένων, μέσα στη φύση τις περισσότερες φορές.Π.χ. Η θεωρία της βαρύτητας…

Επιτέλους, συνέλθετε όσοι πρέπει και δώστε την δυνατότητα καταρχήν στον εαυτό σας να περάσετε στην ιστορία ως εκείνοι οι άνθρωποι που μπόρεσαν μέσα από την επιστημονικότητά τους να δώσουν μία ώθηση στην κοινωνία προς τα εμπρός και όχι ως εκείνοι που έβαλαν φρένο ή επιμόνως οικειοποιήθηκαν την μοναδική αλήθεια !

Το να θεωρεί κάποιος ότι είναι σπουδαίος επειδή παρευρίσκεται σε συνέδρια ή κατέχει επιστημονική θέση αυτό σημαίνει ότι δεν κατάλαβε ότι η ζωή τρέχει, οι κοινωνικές  εξελίξεις ακόμα περισσότερο αποδεικνύουν ότι μέχρι που να κάνουμε εμείς οι ειδικοί τις έρευνές μας τα γεγονότα έρχονται αδυσώπητα και μας υπενθυμίζουν ότι κάποια άλλη ρώτα πρέπει να ακολουθήσουμε. Αλλιώς θα συνεχίσουν κάποιοι «επιστάτες» να σκορπάνε τον θάνατο στα σχολεία, θα συνεχίσουν ανεπηρέαστα κάποιοι να προσφέρουν αλκοόλ σε ανήλικα παιδιά και φυσικά θα συνεχίσουν να εξαντλούνται σε επιστημονικά μεθοδολογικές έρευνες κάποιοι άλλοι.

Χαιρετίζω λοιπόν όσους νομίζουν ότι η λύση των δινών της ανθρώπινης ύπαρξης βρίσκετε κλεισμένη μέσα στα συρτάρια των γραφείων τους, χαιρετίζω όσους με τα βερμπαλιστικά τους πυροτεχνήματα  νομίζουν ότι θα πείσουν τους «προσκείμενους»

ή θα φιμώσουν τους «αδαείς» υπόλοιπους.

Σπουδαίος άνθρωπος σημαίνει να μοιράζεσαι, να ακούς, να αφουγκράζεσαι, να συνεργάζεσαι.Σπουδαίος άνθρωπος είναι εκείνος που πάνω από όλα για να ασχολείται με τον άνθρωπο πρέπει και να τον αγαπά!

Αυτές οι σκέψεις είναι αφιερωμένες σε όσους αγωνίζονται χωρίς να χρειάζονται οπωσδήποτε την αναγνώριση της ύπαρξής τους και των δράσεών τους, δηλαδή στους αφανείς…