Είναι το τρυφερό και στοργικό άγγιγμα που δέχεται ο άνθρωπος από τη βρεφική του ηλικία μέσα στο οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον. Μοιάζει με το αεράκι που αγγίζει το σώμα μας.

Το πρώτο χάδι που δεχτήκαμε είναι το βιολογικό χάδι της μήτρας. Το θαύμα της δημιουργίας και της ύπαρξης, η γέννηση, είναι το σημαντικότερο γεγονός που συντελείται στη φύση. Είναι κυριολεκτικά η αναπαραγωγή της αιώνιας πράξης που ονομάζεται ζωή.

Γιατί το χάδι που είναι έκφραση αγάπης και η γέφυρα ένωσής μας με τον άλλον άνθρωπο παραμορφώνεται, αποπέμπεται και θεωρείται αμφιλεγόμενο με το πέρασμα της ζωής των ανθρώπων;

Απ' ότι διαφαίνεται το χάδι εισχωρεί στο «συρτάρι της καχυποψίας» και ακολουθεί την πορεία των στερεοτύπων ή μοντέλων που επιβάλλει η κοινωνία παίζοντας πολλές φορές το πιο «άτιμο» παιχνίδι της αντιφατικότητας της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Η αυτούσια έκφρασή του είναι επιτρεπτή από τη βρεφική έως τη νηπιακή ηλικία μέσα στο κοινωνικό περιβάλλον, από τη βρεφική εώς την ενηλικίωση αναλόγως με την ιστορία και την πολιτισμική θέση του οικογενειακού περιβάλλοντος. Π.χ.: υπάρχουν ακόμα και σήμερα μπαμπάδες που δε χαϊδεύουν τους γιους τους γιατί θεωρούν ότι θα μεγαλώσουν «αδύναμους» άνδρες.

Δυστυχώς, από την έλλειψη της συναισθηματικής νοημοσύνης περνάμε στον ευνουχισμό της κοινωνικής νοημοσύνης. Επιστημονικές έρευνες απέδειξαν ότι, τα παιδιά που δέχτηκαν περισσότερο χάδι και λιγότερη τροφή ανέπτυξαν την συναισθηματική τους νοημοσύνη βάζοντας τις βάσεις για μία υγιή, πετυχημένη και δημιουργική ζωή, αντιθέτως με εκείνα που δέχτηκαν λιγότερο χάδι ή και καθόλου, τα οποία ανέπτυξαν προβληματικές και αρνητικές συμπεριφορές οδηγώντας την ζωή τους στην κοινωνική και επαγγελματική τους αποτυχία. Έτσι αργότερα το χάδι αντιστρέφεται ή μεταμορφώνεται, ανάλογα με τις πολιτισμικές συνήθειες της οικογένειας, σε κοινωνικούς συντελεστές ή αλλιώς σε κοινωνικές αναγνωρίσεις.

Οι αναγνωρίσεις εκφράζονται με λεκτικές ή εξωλεκτικές συμπεριφορές: Πχ... καλημέρα!...τί κάνεις;...είναι οι λεκτικές συμπεριφορές...ή κλείσιμο του ματιού... χειραψία...είναι οι εξωλεκτικές συμπεριφορές. Επίσης οι αναγνωρίσεις διαιρούνται σε θετικές και αρνητικές, με όρους και χωρίς όρους: Οι θετικές αναγνωρίσεις με όρους εκφράζουν αυτά που κάνουμε καλά, όπως ...έκανες πολύ καλό φαγητό σήμερα....οι θετικές αναγνωρίσεις χωρίς όρους εκφράζουν αυτά για τα οποία είμαστε ικανοί όπως ...είσαι καλή μαγείρισσα...

Οι αρνητικές αναγνωρίσεις με όρους εκφράζουν αυτά που δεν κάνουμε καλά όπως ...δεν έχεις καλές συμπεριφορές...Οι αρνητικές αναγνωρίσεις χωρίς όρους εκφράζουν αυτά για τα οποία δεν είμαστε ικανοί, όπως....είσαι δύσκολος άνθρωπος...

Αυτά τα μερικά παραδείγματα γράφτηκαν για να εξηγήσουν ότι οι θετικές ή αρνητικές αναγνωρίσεις αντικαθιστώντας το χάδι, όταν χρησιμοποιούνται με όρους, επιτρέπουν τον έλεγχο, την απροσδόκητη αλλαγή άποψης ή και την απόρριψη του άλλου με μεγαλύτερη ευκολία σε περίπτωση που κάποιος θέλει να διατηρήσει εξαρτημένες σχέσεις ή μηδενιστικές συμπεριφορές.

Αντιθέτως οι θετικές και αρνητικές συμπεριφορές αντικαθιστώντας το χάδι, εφόσον χρησιμοποιούνται χωρίς όρους, με το πνεύμα μίας χρήσιμης και δημιουργικής κριτικής, οδηγούν τον άνθρωπο στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του στην εξέλιξη των συμπεριφορών του και ειδικότερα στην αυτονομία και ελεύθερη σκέψη του.

«Είσαι ότι είναι οι σκέψεις σου, η ζωή σου, τα όνειρά σου. Είσαι ότι διάλεξες να είσαι. Είσαι χωρίς όρια, όπως το απέραντο σύμπαν.» Shad Helmestetter.

Γράφει η Κοινωνιολόγος

Τριπολίτου Διονυσία