Δεδομένης της ψηφιακής κοινωνίας που σταδιακά διαμορφώνεται κάθε άτομο, κάθε μορφή συλλογικότητας έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει, να πληροφορείται, να εκφράζεται ελεύθερα, να αναπτύσσει σχέσεις, να αντιλαμβάνεται τις νέες τεχνολογίες ως ένα μέσο ή/και χώρο κοινωνικής επαφής.

Στο πλαίσιο αυτό οι κοινωνικές επιστήμες, έχοντας ως αντικείμενο μελέτης και έρευνας την κοινωνία και τον άνθρωπο στις συλλογικές του δράσεις, δεν μπορούν να αγνοήσουν τη νέα πραγματικότητα. Ο ρόλος και η δράση των κοινωνικών επιστημών συνεπώς επαναπροσδιορίζεται, λαμβάνοντας υπόψη πλέον τις πολυπολιτισμικές διαστάσεις της ψηφιακής κοινωνίας και τις νέες μορφές κοινωνικής αλληλεπίδρασης που διαμορφώνονται πάνω στην έννοια της κοινωνικής και δια-γενεαλογικής αλληλεγγύης.